słowa: Andrzej Krzysztof Torbus

muzyka: Grażyna Łapuszek

​

To są moje nostalgie Nie poradzę nic na to

One męczą natręctwem Odbierają mi radość

 

To są moje nostalgie  najprawdziwsze z miłości

chętnie do mnie się garną wściekłe sny bez przyszłości

 

to są moje nostalgie takie błahe choć szczere

jak powietrza ich pragnę i do końca nie wierzę

 

to są moje nostalgie wypłowiałe na jesień

pełne słów zakurzonych co kłamały już przedtem

 

to są moje nostalgie woda wino i ogień

takie małe tęsknoty nieobecne na codzień

To są moje nostalgie  najprawdziwsze z miłości

chętnie do mnie się garną wściekłe sny bez przyszłości

 

to są moje nostalgie takie błahe choć szczere

jak powietrza ich pragnę i do końca nie wierzę

 

to są moje nostalgie słoneczniki za oknem

brudne szyby półszepty wróble szare i mokre

to są moje nostalgie lokatorzy na zawsze

nic ich w popiół nie zmieni ani pamięć nie zatrze

 

to są moje nostalgie woda wino i ogień

takie małe tęsknoty nieobecne na codzień